‘Als zij-instromer bij Kindergarden had ik snel mijn certificaat in de pocket’

Daimy (19) is de allereerste pedagogisch medewerker bij Kindergarden die via het zij-instroomtraject is gestart. Ze werkt nu met veel plezier op de babygroep van de vestiging in De Meern. ‘Mijn tante werkt hier ook en tipte me hiervoor. Ik ben haar eeuwig dankbaar!’

‘Als zij-instromer bij Kindergarden had ik snel mijn certificaat in de pocket’

Daimy werkt alweer een paar maanden op de babygroep van Kindergarden De Meern. Ze vindt haar baan geweldig. ‘Eerst twijfelde ik of ik wel met die kleine baby’s kon werken, omdat ik zelf nog superjong ben. Nu sta ik met twee andere collega’s op een groep met negen baby’s en voel ik me relaxed,’ vertelt Daimy. ‘Ik heb veel geleerd van mijn collega’s gelukkig. Zij werken hier al lang en hebben me goed geholpen. Ik kan veel van ze leren. Ze lieten me tegelijkertijd al snel vrij. Iedereen doet het op zijn eigen manier, zeiden ze, probeer die van jou maar rustig te vinden.’
In het begin vond Daimy het wel spannend als een baby huilde. ‘O, ik doe vast iets verkeerd, dacht ik dan. Nu ga ik de verschillende huiltjes al herkennen. Bij het ene heeft een kindje honger, het andere betekent dat het moe is of juist wil knuffelen.’

Zij-instroomtraject

Wat een huiltje betekent, leer je niet op school en ook niet in het zij-instroomtraject dat Daimy volgde. Maar wat je moet doen, hoe we bij Kindergarden omgaan met de kinderen, dat leer je wel. Het zij-instroomtraject is een kort traject van maximaal een halfjaar voor werknemers die heel graag in de kinderopvang willen werken maar nét iets in hun profiel missen om op de groep te kunnen staan. ‘Ik heb een goede, passende opleiding maar miste wel het pedagogische deel. Dat kon ik gelukkig binnen Kindergarden doen. Door verschillende opdrachten te doen, kon ik vrij snel mijn certificaat halen.’

School is sáái

Dat was fijn voor Daimy, want na haar mbo-opleiding Sociaal Werk, die ze grotendeels in coronatijd had gevolgd, wist ze één ding zeker: naar school terug ging ze voorlopig niet. ‘Het ging altijd prima, ik kan best goed leren, maar ik had er genoeg van. Het online onderwijs had me uitgeput. Ik vond het sáái,’ zucht Daimy. ‘Ik wilde liever gaan werken. Maar ik kon niks vinden, omdat ik niet wilde gaan doen waarvoor ik ben opgeleid: werken in het gevangeniswezen. Ik was altijd van plan om in de gevangenis te gaan werken, net als mijn ouders. Maar tijdens stages was ik erachter gekomen dat die wereld voor een 19-jarige wel heel pittig is. Het moest dus iets anders worden.’

Koffie bij Kindergarden

Daimy vond een tijdelijk baantje in een sieradenwinkel. ‘Dat leek me superleuk. Ik hou van shoppen. Als ik vrij ben, ga ik graag met mijn vriendinnen de stad in.’ Het werk in de winkel viel Daimy erg tegen. De manager was kattig en in de pauze zat je in de kelder: ‘Ik ging met buikpijn naar mijn werk en besloot al in de tweede week te stoppen. Toen zat ik weer thuis.’
Totdat de tante van Daimy haar vertelde dat ze op haar werk nieuwe collega’s zoeken.
‘Toen ging het snel. Voor ik het wist zat ik koffie te drinken met Nanouk, de vestigingsmanager hier bij Kindergarden De Meern. Samen hebben we naar mijn diploma gekeken. Dat was niet goed genoeg voor een baan. Toen zijn we naar de mogelijkheden gaan kijken. Een BBL-opleiding was er één. Daarbij ben je vier dagen per week aan het werk en ga je er één terug naar school. Dat was geen optie, haha. Uiteindelijk kwamen we bij het zij-instroomtraject terecht. Kindergarden zorgt dan voor de opleiding op maat, ze hebben me ingewerkt, en sinds een paar weken heb ik al mijn certificaten en ben ik volledig aan het werk.’

‘Zij-instroom is voor mij top. Ik hoefde niet terug naar het mbo om het certificaat voor pedagogisch medewerker te halen’
Daimy

Open ontvangen

Vanaf het eerste moment is Daimy open ontvangen, door collega’s en door ouders. In het begin was het contact met ouders best spannend. ‘De overdracht doen met ouders terwijl je ook aandacht wilt geven aan het kind is best ingewikkeld! Je moet onthouden wanneer een kindje heeft gegeten, hoe de nacht was, et cetera. In het begin ben ik weleens vergeten om de informatie op te schrijven in de iPad. Toen wist ik het niet meer wanneer een kindje weer de fles moest. Ja, dan baal je wel. Gelukkig reageerden de ouders begripvol toen ik belde om het nog een keer te vragen. Dat heb ik wel geleerd, je kunt beter zeker weten wat je doet dan zomaar te gokken. Het gaat wel om kinderen, hè.’

Gewend

Inmiddels is Daimy helemaal gewend aan haar nieuwe werk. ‘Het leukste moment van de dag vind ik de ochtend, als de kinderen allemaal binnenkomen. Ook kan ik genieten van het moment na het fruit eten als ze lekker aan het spelen zijn. Als ik er als leidster voor heb kunnen zorgen dat ze zich veilig voelen en er heerst zo’n fijne rustige sfeer op de groep, ben ik blij. Dan kan ik me niet voorstellen dat ik een paar maanden geleden nog eindeloos bij de paskamer van een sieradenwinkel stond te wachten op een klant. Hier voel ik me thuis. Dat zeggen collega’s ook: je bent geboren voor dit vak! Ik ga nooit meer iets anders doen.’